Προς νοικοκυραίους επιστολή

νοικοκΓια σένα, φίλε μου, δουλεύουν όλοι αυτό τον καιρό. Για σένα δουλεύει ο Δένδιας, για σένα δουλεύει ο Κεδίκογλου, για σένα ο Χατζηδάκης, ο Μουσουρούλης, για σένα κι ο ίδιος ο Σαμαράς. Μπορεί και να μην τα καταφέρνουν και τόσο καλά στο δίχτυ προστασίας των αδυνάτων, στην ανάπτυξη, στον έλεγχο των τιμών, στη συλλογή των φόρων. Αλλά μοχθούν για να σου εξασφαλίσουν εσένα το αίσθημα της ασφάλειας, την τήρηση του νόμου και της τάξεως.

Για να μπορείς να νιώθεις εσύ ότι υπάρχει επιτέλους εξουσία «να βάλει σειρά σ’ αυτό το μπάχαλο» που είναι η Ελλάδα. Το ότι το μπάχαλο είναι δικό τους δημιούργημα δεν έχει και τόση σημασία. Τώρα θα το ταχτοποιήσουν για χάρη σου – με την αστυνομία.

Για χάρη σου υπόσχονται να ξεκαθαρίσουν «όλους τους λογαριασμούς» απ’ τη μεταπολίτευση και μετά. Το γεγονός ότι το «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» αποτελεί  κλασική μεθοδολογία του υποκόσμου δεν τους πειράζει καθόλου – εφόσον δεν σε πειράζει κι εσένα…

Εσύ χρειάζεσαι παιδεία για το παιδί σου, υγεία για τον εαυτό σου και την οικογένειά σου, φροντίδα για τα γεράματά σου. Χρειάζεσαι πολιτισμό, αξιοκρατία, ισονομία. Κι αυτοί σπεύδουν να σου προσφέρουν αυτή την απατηλή αίσθηση της ασφάλειας και την απολύτως ρεαλιστική αίσθηση της πυγμής του κράτους. Δεν επιχειρούν να σε καθησυχάσουν, να σε τρομάξουν θέλουν.

Δεν έχει σημασία για μένα αν είσαι αναντάμ παπαντάμ δεξιός ή αν ήσουν κεντρώος, σοσιαλιστής ή ακόμα και αριστερός – ανανήψας ή όχι. Σημασία έχει που νιώθεις τώρα νοικοκύρης – που κι αυτό το καταλαβαίνω. Κι εμένα πήζει το μυαλό μου με τα χρόνια, αλλάζουν κάπως οι προτεραιότητές μου, σκέφτομαι πιο ψυχρά. Γι’ αυτό όμως κι εγώ σου λέω: βάλε το μυαλό σου να σκεφτεί!

Εντάξει, το ξέρω, το έχω αφομοιώσει, εσύ είσαι νοικοκύρης και δεν σου αρέσουν οι διαδηλώσεις, το κλείσιμο των δρόμων, τα επεισόδια, τα δακρυγόνα. Για τα επεισόδια και για τα δακρυγόνα θα συμφωνήσω βέβαια μαζί σου – σε κανέναν δεν αρέσει να τον ραντίζουν.

Σου λένε ότι οι διαδηλώσεις δεν αφήνουν τον κόσμο να μπει στο μαγαζί σου. Κάποτε το πίστευες κι εσύ – κι ίσως να ίσχυε ως ένα βαθμό. Τώρα το ’χεις καταλάβει καλά ότι ακόμα κι αν επικρατήσει παντού απόλυτη «τάξη και ασφάλεια», και πάλι ούτε μύγα δεν θα μπαίνει στο μαγαζί σου, ελλείψει ρευστότητας. Όπως δεν έχεις εσύ, δεν έχουν κι εκείνοι. Όσο δεν έχουν εκείνοι δεν θα ’χεις ούτε κι εσύ.

Σου είπαν πως έπρεπε να κάνεις τη θεραπεία για να σωθείς, πως δεν πρέπει να αμφισβητείς τις συμβουλές του γιατρού, ούτε καν να πάρεις μια δεύτερη γνώμη, γιατί το περιστατικό ήταν επείγον. Κι εσύ τους ψήφισες, γιατί σε έπεισαν ή γιατί φοβήθηκες ή απλώς επειδή δεν σε έπεισαν οι άλλοι.

Κι έπειτα από δυο χρόνια ήρθαν οι ίδιοι και ομολόγησαν πως ήταν λάθος η θεραπεία, λάθος το φάρμακο και οι δόσεις. Αλλά για αλλαγή θεραπείας και για χορήγηση αντίδοτου ούτε κουβέντα. Ξανά μανά την ίδια θεραπεία, μέχρι να γιάνεις ή να πεθάνεις.

Καλά τα έλεγε βέβαια ο αρχηγός του κόμματος, ότι η λιτότητα σκοτώνει τον κοινωνικό ιστό, ότι δεν θα επιτρέψει να συνεχιστεί η λάθος θεραπεία, ότι θ’ αλλάξει και το πρόγραμμα και το μείγμα. Καλά τα έλεγε, μόνο που στο δρόμο λοξοδρόμησε κι άρχισε να υπογράφει δηλώσεις μετανοίας (για το καλό της πατρίδας, βέβαια – αχ, αυτή η πατρίδα!). Κι όμως συνέχισε να λέει ότι θ’ αλλάξει το μείγμα, ότι θα σε βοηθήσει να πάρεις μια ανάσα, ότι θα προχωρήσει στην ανάπτυξη. Κι εσύ τον ψήφισες πάλι, γιατί σε έπεισε ή γιατί φοβήθηκες ή απλώς επειδή δεν σε έπεισαν οι άλλοι.

Κι έπειτα, ήρθε στα πράγματα κι έκανε τα ίδια και χειρότερα.

Σε απείλησαν ότι θα φύγουμε απ’ το ευρώ και τρόμαξες. Ότι αν πάρουν την εξουσία  οι άλλοι θα σου πάρουν το σπίτι, θα χάσεις τη δουλειά σου. Ότι θα ’ρθει ο Γλέζος να σου ρουφήξει τις οικονομίες με το καλαμάκι. Τώρα τις οικονομίες σού τις ρουφάει ο Στουρνάρας με το μπουρί της σόμπας. Το σπίτι απειλούν να σου το πάρουν οι τράπεζες – αν δεν προλάβει η εφορία. Κι όσο για τη δουλειά σου, ακόμα κι όταν δεν τη χάνεις, απλώς ο εργοδότης δεν σε πληρώνει. Κι εδώ που τα λέμε, αν πρόκειται να δουλεύεις τζάμπα για ποιο λόγο να μπει στη διαδικασία να σε απολύσει…

Θέλουν να κάνουν απολύσεις στο Δημόσιο. Εσύ, τώρα, έχεις ψηθεί ότι το κράτος πρέπει να είναι μικρότερο και λες «ναι, να γίνουν απολύσεις αρκεί να μην είμαι εγώ αυτός που θα απολυθεί». Πρώτα πρώτα, ενδέχεται να είσαι εσύ ακριβώς εκείνος που θα απολυθεί. Κι έπειτα, αν γίνουν απολύσεις κι απ’ το δημόσιο, ποιος θα ’χει λεφτά να αγοράσει προϊόντα από το μαγαζί σου; Ποιος θα νοικιάσει το σπίτι σου; Ποιος θα καταναλώσει τα είδη που εισάγεις; Ποιος θα φάει τα ζαρζαβατικά που παράγεις; Ποιος θα πληρώσει εισφορές για να συνεχίσεις εσύ να παίρνεις τη σύνταξή σου – έστω αυτή τη λίγη που σου άφησαν ανέπαφη;

Ξέρω, είσαι νοικοκύρης. Αλλά κι εμείς νοικοκυραίοι είμαστε. Κι οι άστεγοι νοικοκυραίοι ήταν πρώτα, απλώς βρέθηκαν στη θέση του αδύναμου κρίκου. Κι όταν σπάσει ένας αδύναμος κρίκος πάει η αλυσίδα, διαλύεται, και το καράβι ολόκληρο το παίρνει το κύμα. Μα κι αν καταφέρουν κάπως να ενώσουν τους εναπομείναντες κρίκους, πάλι θα βρεθούν νέοι αδύναμοι κρίκοι που θα σπάνε, και μετά άλλοι κι άλλοι, μέχρι ο κόμπος να φτάσει ως εσένα.

Και όμως, ακόμα και τώρα, απαντάς σε δημοσκοπήσεις με ένα «ναι μεν αλλά» και τους δίνεις θάρρος. Το μήνυμα που τους στέλνεις με τις απαντήσεις σου είναι  «συνεχίστε, κάντε μου κι άλλα, έχω ακόμα αποθέματα, εδώ είμαι εγώ για να με αρμέγετε!».

Δεν θα σου πω «καλά να πάθεις». Πρώτον γιατί ξέρω πως το ’χεις πει πολλές φορές μονάχος σου στον εαυτό σου. Κι έπειτα γιατί γνωρίζω πολύ καλά πως έγιναν τα πράγματα, τις ίδιες αγωνίες είχα κι εγώ, τους ίδιους φόβους, τις ίδιες αμφιβολίες. Κι ούτε θα σου πω να πάς να κόψεις το χέρι σου, έτσι που τα ’κανες. Άλλωστε, θα το χρειαστείς το χέρι για να το ξαναχρησιμοποιήσεις. Για να το υψώσεις σε σχήμα γροθιάς ή, ακόμα καλύτερα, στο σχήμα της νίκης.

 

Advertisements

26 responses to “Προς νοικοκυραίους επιστολή

  1. Παράθεμα: Προς νοικοκυραίους επιστολή | ahairlessape

  2. Παράθεμα: Προς νοικοκυραίους επιστολή « Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση ( ΕΛ.Λ.Α.Σ)

  3. Εαν δεν το γνωριζετε υπαρχει στην Αθηνα μια παρα πολυ ωραια περιοχη που λεγετε ΓΟΥΔΙ.Εκει να τους στειλουμε και τους 300 να κανουν δικοπες!!

  4. Να μη γίνουν απολύσεις στο Δημόσιο για να «πέφτει το χρήμα στην αγορά». Χαχα. Φοβερό επιχείρημα. Ποιό χρήμα, αυτό που μάς παίρνει ο κ. Στουρνάρας από την άλλη τσέπη, κάτι που ενοχλεί ακόμη κι εσάς; Με την αέναη ανακύκλωση του χρήματος περιμένετε ότι θα πάμε μπροστά; Καλά κρασιά. Χρειάζεται άμεση μείωση του Δημοσίου χθές!!!

    Λοιπόν ανήκω στους «νοικοκυραίους», νοιώθω ατέλειωτη ευχαρίστηση με όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες, βλέπω επιτέλους ότι ξεκάθαρίζουν οι μεταπολιτευτικοί λογαριασμοί με το αναρχό-κομμουνιστικό-συνδικαληστρικό λοβοτομημένο κομμάτι του υποκόσμου που έκανε κουμάντο μέχρι σήμερα, και δεν μετανιώνω για τίποτα. Θα μετανιώσω μόνο τη στιγμή που η κυβέρνηση θα κάνει πίσω από όλα όσα γράφετε στο πόνημά σας.

    • ναι ναι τα κομμούνια φταίνε για την κατάντια μας και όχι εσύ που ψήφισες ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ…. Πιλότε, σταμάτα τα ληγμένα χαλάνε και εσένα και τους γύρω σου.

  5. Αγαπητέ κύριε pilot, αφού σας συγχαρώ για την ειλικρίνειά σας, ελάτε να πούμε δυο λόγια σαν νοικοκύρης προς νοικοκύρη.
    Να μη γίνουν απολύσεις στο Δημόσιο, όχι «για να πέφτει χρήμα (ποιο χρήμα;) στην αγορά» (δικά σας είναι τα λόγια αυτά), αλλά γιατί δεν θα ‘πρεπε να προχωρήσει περαιτέρω το σπιράλ της ύφεσης. Το αντιλαμβάνεται ακόμα και η κυβέρνησή σας.
    Δεν κατανοώ εξάλλου την ατέλειωτη ευχαρίστηση που νιώθετε αυτές τις μέρες, εκτός αν έμπεριέχει δόση σαδομαζοχισμού. Το «λοβοτομημένο κομμάτι του υποκόσμου που έκανε κουμάντο μέχρι σήμερα» τυχαίνει να κατέχει όλες τις δημόσιες θέσεις που κατείχε από τη μεταπολίτευση και μετά. Και δεν εννοώ μόνο στο πολιτικό επίπεδο, πράγμα προφανές, αλλά και στον επιχειρηματικό, τον μιντιακό, τον δικαστικό και τον εν γένει κρατικό τομέα. Εάν τώρα εσείς το αποκαλείται αναρχο-κομμουνιστικο-συνδικαληστρικό είναι απλώς θέμα ορολογίας. Προφανώς το «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» αφορά κάστες εντός του υποκόσμου (σας), όπως άλλωστε συμβαίνει συνήθως με τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών. Οπότε, προς τι να μετανοήσετε;
    Δεν νομίζω όμως να είστε και τόσο νοικοκύρης, όσο επαίρεστε. Δεν ξέρω νοικοκύρηδες που με τόση χαιρεκακία να επιθυμούν ξεκαθαρίσματα λογαριασμών και άλλες τέτοιες έκρυθμες και ρεβανσιστικές καταστάσεις.
    Ευχαριστώ πάντως για την επικοινωνία. Χρειαζόμαστε νοικοκυραίους για να πάμε μπροστά…

    • Περιγράφετε όμορφα στο άρθρο σας τα περι νυκοκυροσύνης και αρκετά από αυτά είναι πραγματικότητα. Θα έπρεπε όμως να περιγράφετε πως άλλιώς, και μη σπεύσετε να μου πείτε ‘πάντως όχι έτσι’. Μια ολοκληρωμένη πρόταση αντιμετώπισης της έλλειψης ρευστότητας και της εξόδου από αυτό που όλοι λένε κρίση και όχι ποιός την προκάλεσε και αν πρέπει να τιμωρηθεί. και βεβαια πρέπει να τιμωρηθεί αλλά αυτό είναι ένα άλλο καφάλαιο. Ξερέτε γιατί δεν μπορείτε ούτε εσείς ούτε και οι περισσότεροι να πουν πως πρέπει να γίνουν τα πράγματα? Γιατί απλά δεν ξέρουν και δεν ξέρετε, γιατί δεν έχουν τη γνώση. Δεν γνωρίζουν και δεν γνωρίζεται πως λειτουργεί το σύγχρονο οικονομικό σύστημα. Ο λάος είναι παρτάκιας και μάλιστα πολύ. Είδατε το λαό να διαμαρτύρεται γιατί του αύξησαν υπέρογκα το μισθό του χωρίς να αξίζει κάτι τέτοιο? Είδατε το λαό να μη δίνει φακελάκι στη δημόσια υπηρεσία για να κάνει πιο γρήγορα τη δουλεία του και το λαό της δημόσιας υπηρεσίας να μην το παίρνει? Είδατε το λάο να μη φοροδιαφεύγει? Τώρα αυτός ο λαός πρέπει να ξεσηκωθεί και να ανατρέψει γιατί απλά είναι αδικημένος και του αξίζει κάτι καλύτερο… Δεν του αξίζει κάτι καλύτερο του αξίζει αυτό ακριβώς που έχει. Ξέρετε ζούμε σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία και όσο και να το παίζουμε παλικαράδες δεν μας έφταναν ούτε μας φτάνουν αυτά που παράγουμε για να ζήσουμε. Μάγκας με δανεικά ίσον τζάπα μάγκας. Όμως η ιστορία δεν γράφετε με αν και δε θα μάθουμε ποτέ αν είχαμε σηκώσει μπαιράκι από την αρχή πως θα είμασταν τώρα. Να εικάσουμε μόνο μπορούμε και ο κάθένας να το στηρίξει με τα δικά του επιχειρήματα. Ακόμα και όταν η ιστορία μετά από πολλα χρόνια χρησιμοποιόντας και την Ελλάδα ως ένα παράδειγμα θα έχει καταλήξει σε κάτι αντικειμενικό θα υπάρχουν φωνές που θα λένε πως η ιστορία γράφεται από ‘συγκεκριμένους’. Είμασταν είμαστε και θα είμαστε μάλλον αδιόρθωτοι.

      • Αγαπητέ φίλε,

        Λέτε αρκετές αλήθειες στο μήνυμά σας, αλλά και πάλι δεν μπορώ να συμφωνήσω.
        Κανείς δεν πρόκειται να… διαμαρτυρηθεί επειδή του έδωσαν παραπάνω λεφτά από όσα του άξιζαν ή από όσα υπήρχε η δυνατότητα. Αυτό που λέτε, απλώς είναι έξω από την ανθρώπινη φύση.
        Κι όσο για τα φακελάκια και όλα τα άλλα, ναι, έχετε δίκιο βλέποντας τα πράγματα σε ατομικό επίπεδο. Κανένα σύστημα όμως δεν μπορεί να λειτουργήσει με βάση την υπόθεση ότι οι άνθρωποι θα συμπεριφέρονται με ηθικά κριτήρια. Πρέπει το ίδιο το σύστημα να είναι έτσι δομημένο ώστε προληπτικά να μην επιτρέπει ή, έστω, να περιορίζει στο έπακρο τη διαφθορά και, όταν εκδηλώνεται, να τείνει να την εντοπίσει και να την καταστείλει. Αυτό είναι το μείζον πρόβλημα. Ούτε η τιμωρία των υπευθύνων, ούτε η ενοχοποίηση της κοινωνίας συλλήβδην.

        Όσον αφορά το θέμα της λιτότητας. Δύσκολο το ερώτημα. Δεν είναι μόνο θέμα γνώσεων, αν και προσωπικά δεν παριστάνω τον ειδικό. Κυρίως όμως πρόκειται για ένα σύνθετο πρόβλημα με πολλές αντικρουόμενες παραμέτρους, και μ’ αυτήν την έννοια είναι έξω από τις δυνατότητες ενός μεμονωμένου σχολιαστή να ορίσει τις προτεραιότητες, να επιλέξει ανάμεσα σε ετερόκλητα εργαλεία, να απορρίψει λύσεις και να εγκρίνει άλλες. Πρόκειται για κολοσιαίο έργο που μόνο συλλογικό μπορεί να αντιμετωπιστεί (κατά την προσωπική άποψή μου, πέρα ακόμα και από τα όριο ενός μόνου κόμματος).
        Παρ’ όλα αυτά, θα επιχειρήσω να σκιαγραφήσω μια πρώτη απάντηση.
        Τα κύρια προβλήματα είναι κατά τη γνώμη μου τέσσερα:
        1. Από πού κόβεις δαπάνες.
        2. Από πού βρίσκεις πρόσθετα έσοδα.
        3. Πώς θα πέσουν οι τιμές.
        4. Πώς δημιουργήσεις τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία νέου πλούτου.
        Πριν δοκιμάσω να δώσω συνοπτικές απαντήσεις στα τρία ερωτήματα, προκρίνω μερικές παραδοχές.
        α. Οι συνθήκες είναι έκτακτες και απαιτούν έκτακτα μέσα.
        β. Βρισκόμαστε ενώπιον ανθρωπιστικής κρίσης. Καμία πολιτική δεν μπορεί να είναι δίκαιη (αλλά ούτε και αποτελεσματική) αν δεν απαντάει ουσιαστικά σ’ αυτό το επιτακτικό πρόβλημα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει η κοινωνία να αντιστρέψει τις προτεραιότητές της. Πριν από τους δανειστές, πριν από τη σωτηρία των τραπεζών, πριν από τις επενδύσεις, πριν από τους μικρομεσαίους, πριν από τους εργαζόμανους, πριν από οποιονδήποτε άλλον είναι οι άνεργοι, οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, οι μικροσυνταξιούχοι. Έπονται τα προβλήματα της υγείας και της παιδείας – και μετά όλα τ’ άλλα. Δεν βγαίνουν τα λεφτά; Να βγουν. Αυτές είναι οι προτεραιότητες, και εφόσον προκριθούν αυτές όλη η άλλη ανάλυση απλουστεύεται.
        γ. Αυτό δεν είναι τόσο εξτρεμιστικό και δυσοίωνο όσο ακούγεται εκ πρώτης όψεως, για έναν απλό λόγο. Οι πόροι που κατευθύνονται σ’ αυτές τις κοινωνικές ομάδες, εκ των πραγμάτων θα πάνε κατευθείαν στην κατανάλωση ειδών πρώτης ανάγκης. Αυτό σημαίνει ότι το μεγαλύτερο μέρος θα επιστρέψει πολύ γρήγορα στο κράτος μέσω του ΦΠΑ, ενώ το υπόλοιπο μέρος θα κυκλοφορήσει με μεγάλη ταχύτητα στην αγορά, αναθερμαίνοντας την οικονομική δραστηριότητα.
        Συνοπτική απάντηση στα τρία βασικά ερωτήματα:
        1. Από πού πρέπει να κοπούν δαπάνες. Νομίζω ότι αρκετές δαπάνες έχουν κοπεί, οπότε μονάχα για διορθωτικές κινήσεις μπορούμε να συζητάμε. Πιθανόν να υπάρχουν κάποια περιθώρια εξοικονόμησης πόρων από τον εξορθολογισμό και την εξυγείανση των συναλλαγών του Δημοσίου, αλλά κι αυτά θα πρέπει επειγόντως να πάνε στην ενίσχυση του δικτύου προστασίας που περιγράφηκε παραπάνω. Τέλος, θεωρώ ότι υπάρχει σημαντικό πεδίο εξοικονόμησης πόρων, τόσο για το κράτος όσο και για την κοινωνία, από την εφαρμογή των νέων τεχνολογιών που έχει καθυστερήσει απελπιστικά (και σκόπιμα).
        2. Από πού θα αντληθούν έσοδα. Από τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Από την απλούστευση του φορολογικού συστήματος. Από την αναθέρμανση της οικονομίας, όπως περιγράφηκε παραπάνω. Από τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου. Από την ορθολογική αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που λιμνάζουν ή εξανεμίζονται.
        3. Συνοπτικά μιλώντας, με την ολόπλευρη υποστήριξη του κινήματος «Προϊόντα χωρίς μεσάζοντες», που είναι βέβαιο ότι θα επιδράσει καταλύτικά και στις συμβατικές αγορές προϊόντων.
        4. Πώς θα παραχθεί πλούτος. Χρειάζεται νέα εκκίνηση, αλλαγή κλίματος, δημιουργία αισιοδοξίας. Μόνο μια κυβέρνηση που εκκινεί από διαφορετικές βάσεις μπορεί να εμπνεύσει αυτόν τον νέο άνεμο. Επίσης χρειάζεται ένα σχέδιο ανασυγκρότησης της οικονομίας. Η παρούσα κυβέρνηση δεν μπορεί να το εκπονήσει. Έχει δεσμευτικό πρόγραμμα, το Μνημόνιο, το οποίο κινείται σε αντιδιαμετρική κατεύθυνση. Ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης πρέπει να προβλέπει σε ποιους προνομιακούς τομείς θα αναπτυχθούμε, με ποια νέα όπλα και με ποιους προσανατολισμούς. Έμφαση στην ήπια ανάπτυξη, στην εξωστρέφεια, στον πρωτογενή τομέα, στην προστασία του περιβάλλοντος, στην έρευνα, στην παιδεία. Αξιοποίηση νέων δυνατοτήτων όπως η ανταλλακτική οικονομία, τα τοπικά νομίσματα, η τυποποίηση και η ολοκληρωμένη διαχείριση αγροτικών προϊόντων, η ανάπτυξη νέου τύπου συνεταιρισμών παραγωγών και δημιουργών, ο αγροτουρισμός, η ανακύκλωση των απορριμάτων, οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας κ.λπ.
        Προφανώς δεν έχω απαντήσει σφαιρικά στα ερωτήματά σας, νομίζω ωστόσο ότι έχω σκιαγραφήσει μια άλλη λογική προσέγγισης του οικονομικού προγράμματος.
        Ίσως σε ένα μελλοντικό άρθρο να επιχειρήσω μια πιο μεθοδική προσέγγιση, και να είστε σίγουρος ότι με βοηθήσατε κι εσείς, δίνοντάς μου το ερέθισμα να καταγράψω αυτές τις πρώτες σκέψεις.

    • Προφανώς ανήκετε σε αυτούς που πιστεύουν ότι η οικονομία στέκεται στα πόδια της χάρη στο χρήμα που κινούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, και που αν (κάποιοι από αυτούς) απολυθούν θα επέλθει ύφεση. Οι ΔΥ είναι η ατμομηχανή της οικονομίας, με τα λεφτά που πέφτουν από τον ουρανό… Τί μπορώ να απαντήσω τώρα εγώ σε αυτό, εκτός από το να κάνω χαρακίρι;

      Το κομμάτι του υποκόσμου που κάνει κουμάντο μέχρι σήμερα, δεν είναι μόνο τα επιχειρηματικά συμφέροντα αλλά και οι Μπαλασόπουλοι, Σταματόπουλοι, Λυμπερόπουλοι, Φωτόπουλοι, Μπουτάδες και όσοι τους υποστηρίζουν διαχρονικά. Ανεξαρτήτως κομματικής ταμπέλας. Με αυτόν τον υπόκοσμο (γιατί τέτοιος είναι) το μόνο που μπορεί να γίνει είναι ξεκαθάρισμα λογαριασμών, και μάλιστα αιματηρό.

      Υπεύθυνα για τις παραπάνω νοσηρές καταστάσεις είναι φυσικά τα κόμματα της σημερινής κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης. Ως «νοικοκυραίος» ελπίζω ότι λόγω της πίεσης που ασκείται από την τρόικα αυτό θα αλλάξει. Αν όχι, τότε θα απογοητευτώ, θα μετανιώσω, θα υψώσω και τη γροθιά (αλλά όχι προς τα εκεί που νομίζετε εσείς).

      • Ποιος νομίζει ότι η οικονομία στέκεται από τους Δ.Υ.;
        Η οικονομία έχει καταρρεύσει. Το κράτος επίσης. Οι πολίτες απλά προσπαθούν να κρατηθούν από συντρίμμια. Επιπλέοντας μέσα στο νερό προσπαθούν να συνεργαστούν, να αυτοσχεδιάσουν…
        Όλοι γνωρίζουν ότι τα λεφτά που περιμένουμε θα χρησιμοποιηθούν για να πάρουν τους παχουλούς μισθούς όλοι αυτοί που μας οδηγούν, όλοι αυτοί που εμείς γυρίσαμε τις πλάτες για να πατήσουν πάνω μας και να ανεβούν ψηλά ευελπιστώντας να αγναντέψουν στεριά… Μάταια!!! Η τρόικα ασκεί πίεση μόνο για δικά της συμφέροντα.
        Προσωπικά δεν πιστεύω ότι απλά έκαναν λάθος. Όταν κάποιος κάνει λάθος προσπαθεί να το διορθώσει, δεν τραβάει το σχοινί…
        Από όσα είμαι σε θέση να γνωρίζω πάντα περιμένουμε τους «άλλους», ο λαός μας όμως σε μια παροιμία λέει …»κούνα και λίγο τα χέρια σου!»

  6. Παράθεμα: Σημειώσεις

  7. Παράθεμα: Προς νοικοκυραίους επιστολή !!! « Paganeli

  8. Ρε συ «pilot» μήπως οδηγείς UFO?
    Κι εγώ θα γίνω χαιρέκακος όταν θα μείνεις χωρίς δουλειά…
    κάποτε θάρθει κι η σειρά σου κι η σειρά μου…

  9. Παράθεμα: Προς νοικοκυραίους επιστολή | Karla News

  10. Οι ‘νοικοκυραίοι’ που περιγράφετε στο άρθρο σας απ’ ότι καταλαβαίνω είναι όλοι οι λίγο-πολύ συμβιβασμένοι της κοινωνίας μας οι οποίοι είναι συνυπεύθυνοι για την κατάσταση που βιώνουμε. Όμως, προσωπικά πιστεύω – χωρίς να ρίχνω με αυτό δίκιο ή άδικο στους ‘νοικοκυραίους’ – ότι κάπου βαθιά και υποσυνείδητα όλη αυτή η ετερόκλητη μάζα επιθυμεί με τις πράξεις της – πίσω και πέρα από την ‘νοικοκυροσύνη’ – την σταθερότητα, την ευημερία, την προσωπική ανάπτυξη, την ηρεμία, την ευτυχία και ότι άλλο ‘καλό’ μπορείτε να φανταστείτε μπορεί να επιζητήσει ένας μέσος άνθρωπος σε αυτήν την κοινωνία. Ίσως δεν το εκφράζει σωστά, αλλά αυτό είναι το ‘μήνυμα’ που θέλει να περάσει. Ίσως δεν έχει βρει τους κατάλληλους ανθρώπους-αντιπροσώπους- πολιτικούς για να το υλοποιήσουν, όμως αυτοί που εχει βρει είναι οι ‘μη χείρον’ σε σχέση με τους ‘άλλους’. Ίσως κάνει πολλά λάθη, αλλά …ποιός δεν κάνει; Γι’ αυτό δεν νομίζω ότι πρέπει να ‘κατηγορούμε’ τους ‘νοικοκυραίους’ γιατί αυτοί μοιάζουν σαν τους χαμένους που προσπαθούν να βρουν μ’ ένα μικρό φακό μιά διέξοδο μέσα σ’ένα τούνελ, δηλαδή κάνουν το αυτονόητο δωθέντος της κατάστασης και των μέσων που έχουν.Την κατάσταση όμως και τα ‘μέσα’, τους τα παρέχουν άλλοι, οι ίδιοι που κατασκεύασαν το τούνελ και που τους οδήγησαν εκεί αφού τους παραπλάνησαν. Και τώρα εμφανίζονται μπροστά τους ως ‘οδηγοί’ για να τους οδηγήσουν στο φως. Φυσικά αυτοί θα τους ακολουθήσουν. Αν δεν το έκαναν θα ήταν παρανοϊκοί. Κανείς δεν θέλει το σκοτάδι. Όμως οι ‘νοικοκυραίοι’ δεν είναι τόσο αφελείς ούτε τόσο συμβιβασμένοι όσο φαίνονται. Έχουν κι αυτοί τα όρια τους. Απλά ανέχονται. Έχουν ‘μάθει’ να ανέχονται. Συμβιβάζουν αυτό που θέλουν με αυτό που μπορούν να έχουν. Και μπορεί να μην είναι οι πιό ριζοσπάστες και οπαδοί της αλλαγής, στις πιό πολλές όμως περιπτώσεις οδηγούν το αυτοκίνητο σε ασφαλές πάρκινγκ.

  11. Συμφωνώ με αρκετά από όσα λέτε. Στο δια ταύτα είναι το πρόβλημα.

    Αντιγράφω από το μήνυμά σας:
    «Την κατάσταση όμως και τα ‘μέσα’, τους τα παρέχουν άλλοι, οι ίδιοι που κατασκεύασαν το τούνελ και που τους οδήγησαν εκεί αφού τους παραπλάνησαν. Και τώρα εμφανίζονται μπροστά τους ως ‘οδηγοί’ για να τους οδηγήσουν στο φως.»

    Πιστεύω ότι δεν εμφανίζονται «ως οδηγοί» αλλά «σαν οδηγοί». Δήθεν οδηγοί δηλαδή.
    Δεν τους οδηγούν στο φως, δεν μας οδηγούν στο φως. Ως εδώ!

    Πάνω σ’ αυτήν ακριβώς τη διαπίστωση γράφτηκε η επιστολή μου.

  12. Παράθεμα: Προς νοικοκυραίους επιστολή. « Στείρι Βοιωτίας

  13. Από την κρίση δεν μπορούν να μας βγάλουν αυτοί που τη δημιούργησαν.
    Και αυτοί που τη δημιούργησαν δεν είναι άλλοι από… εμάς, οι πολλοί, ο λαός.
    Ίσως θα γινόταν κάτι άμα είχαμε αλλάξει, αλλά δεν έχουμε αλλάξει, έχουμε απλά τσαντιστεί. Ας βγάλουμε την τσαντίλα μας στο δρόμο, ας επαναστατήσουμε, ας στείλουμε στο απόσπασμα αυτούς που δε γουστάρουμε.
    Και μετά;
    Δεν υπάρχει μετά, είμαστε οι ίδιοι που μας φέραμε ως εδώ, ίδιοι κι απαράλλαχτοι.

  14. Παράθεμα: Προς νοικοκυραίους επιστολή | με τα ματια της κουκουβαγιας

  15. Saranta xronia «kratikodiaitas» ekane to mialo tou neo-Ellina kourkouti. To keimeno auto se mia opoiodipote alli xora tha itan thema tis psixiatrikis para tis politikis. To keimneno bgazei misos, apo tin synidotopoiisi oti oi idees pou pisteuei o bloger oxi mono einai xreokopoimens alla akomi kai me tin krisi den sygkinoun ton meso anthropo. Auto pou symbainei stin Ellada einai gapotelesma tou Sosialistikou peiramatos pou arxise me tin Xounta kai teleiose me ton Kostaki ton Xontro. Oi kratikodoiitoi den axizoun kamia Allilegui.

  16. Παράθεμα: Ψόφησε το γομάρι και μας έμεινε το… σαμάρι | Χριστόφορος Κάσδαγλης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s