Ούτε Ρομπέν ούτε Μπόνι και Κλάιντ

Κλειστό-λόγω-ληστείας (1)Με τις μανάδες πάω πάσο. Πρέπει να βρουν τη δύναμη και τις λέξεις να στηρίξουν τα παιδιά τους στις δύσκολες μέρες και στα σκοτεινά χρόνια που τους περιμένουν – ό,τι κι αν έχουν κάνει. Είμαι γονιός και ξέρω. Πρέπει να βρουν τον τρόπο να τα βοηθήσουν, ίσως και να τα ξαναπλησιάσουν. Ενδέχεται επίσης να προσπαθούν να ξεπλύνουν κάποιες ενοχές – ποιος είμαι που θα τις κρίνω;

Είδα κι εγώ τα μαυρισμένα μάτια και τα πρησμένα χείλη στην τηλεόραση. Είδα επίσης το σόου της προσαγωγής των συλληφθέντων στον ανακριτή με σειρήνες, τους είδα πίσω από φιμέ τζάμια, δεμένους με χειροπέδες, να τρέχουν υποχρεωτικά συνωθούμενοι από χτισμένα κορμιά και χτισμένα πρόσωπα. Σημείωσα την ηλικία τους. Διαπίστωσα και πάλι τη μιντιακή υπερβολή και τη δημοσιογραφία της κλειδαρότρυπας. Διέτρεξα κι εγώ όλη την γκάμα των σκέψεων που διέτρεξαν κι όλοι οι άλλοι, όσοι τουλάχιστον διαθέτουν στοιχειώδη ευαισθησία.

Αλλά, με συγχωρείτε, δεν είμαι διατεθειμένος να μπω στο τριπάκι του Ρομπέν των Δασών, ούτε του Μπουοναβεντούρα Ντουρούτι, ούτε των Μπόνι και Κλάιντ. Δεν πρόκειται εδώ για δοκίμιο επαναστατικής ιστορίας, ούτε για μεσαιωνικό μυθιστόρημα, ούτε για κινηματογραφική ταινία. Κι όσο για τις κοινωνιολογικές και τις ψυχαναλυτικές παραμέτρους ασφαλώς και τις λαμβάνω υπόψη, αλλά τις βγάζω έξω από τη δημόσια συζήτηση. Τις αφήνω για τους κοινωνιολόγους και τους ψυχαναλυτές.

Τα τελευταία χρόνια βρίσκονται σε εξέλιξη μεγάλοι  κοινωνικοί αγώνες για την απαλλαγή της χώρας από το βραχνά της λιτότητας και της υπερχρέωσης. Πρόκειται για αγώνες μαζικούς και ειρηνικούς. Κάθε άλλη στρατηγική που επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα μέσα από δυναμικές μειοψηφικές ενέργειες ή να λειτουργήσει δήθεν καταλυτικά για να συνεγείρει τις μάζες, δεν είναι απλώς ξένη προς αυτό τον αγώνα – είναι απολύτως εχθρική. Είναι εχθρική γιατί ενδυναμώνει τους δυναμικούς βραχίονες της εξουσίας. Γιατί παροξύνει τη στρατηγική της έντασης, που ευνοεί τον αυταρχισμό. Γιατί δίνει άλλοθι και τροφή στη βία των δυνάμεων καταστολής και των ακροδεξιών μορφωμάτων.

Εντάξει με τους μύθους του παρελθόντος, όλοι ταυτιστήκαμε κάποτε με ήρωες και αντιήρωες, αλλά εν πάση περιπτώσει πρόκειται για άλλες εποχές και για άλλες συνθήκες. Δεν ακυρώνουμε τους επαναστάτες αλλοτινών καιρών, απλώς συνεχίζουμε τον αγώνα με τα μέσα που προσφέρει η δική μας ιστορική συγκυρία.

Ξέρω, όλοι μισούμε τις τράπεζες, έχουμε δάνεια, υποθήκες, προσημειώσεις, μετοχές που κάηκαν, ομόλογα που ξεφτιλίστηκαν, πανωτόκια, ψιλά γράμματα στα συμβόλαια. Παγκόσμιες φούσκες που στο διάβα τους παρασέρνουν ζωές και όνειρα, κυβερνήσεις, προϋπολογισμούς – το κράτος πρόνοιας, την ήπια ανάπτυξη, την ίδια την ισορροπία του περιβάλλοντος.

«Μια τράπεζα ή μια εταιρεία δεν μπορούν να περιμένουν, είναι όντα που δεν ανασαίνουν αέρα, που δεν τρώνε κρέας. Ανασαίνουν κέρδη, τρώνε τόκους. Αν τους λείψουν αυτά πεθαίνουν, όπως πεθαίνεις εσύ όταν σου λείψει ο αέρας και το κρέας. Είναι κρίμα βέβαια, μα έτσι είναι. Ακριβώς όπως σου το λέω.»

Τα ξέρουμε από παλιά αυτά, τα έγραψε ο Στάινμπεκ με κόκκινα γράμματα στα «Σταφύλια της Οργής» από το ’39. Αυτό που έχει αλλάξει είναι πως εκείνο το θηρίο μεγάλωσε, έγινε παγκόσμιο τέρας. Αν δοκιμάσεις να το πυροβολήσεις θα σε πάρει παραμάζωμα, θα πουλήσει μετά το τομάρι σου στην τηλεόραση και θα βγει κι από πάνω κερδισμένο. Θέλει τρόπο, θέλει σχέδιο για να το κατανικήσεις, πρέπει να μετατρέψεις την οργή σε γνώση, το συναίσθημα σε πείσμα. Θέλει ευρηματικότητα και φαντασία, θέλει συσπείρωση, θέλει διεθνή ερείσματα και συμμαχίες ακλόνητες.

 

Καταλαβαίνω πολύ καλά την αυθόρμητη συμπάθεια προς τον κυνηγημένο και τον αιχμάλωτο. Από δω εμείς με τα ρούχα, κι από κει εκείνοι με τις στολές.

Αλλά δεν είναι έτσι. Η αντεξουσιαστική βία κι αυτή ένστολη είναι, κι ας φοράει πολιτικά.

Διαπιστώνω ότι η βάναυση συμπεριφορά της αστυνομίας μετά τη σύλληψη γίνεται αφορμή για συμπάθεια και -από ορισμένες πλευρές- για εκ των υστέρων συνηγορία στην παραβατικότητα.

Αλλά δεν είναι έτσι. Κάθε λογική βασανισμού είναι εξίσου καταδικαστέα, είτε πρόκειται για αντάρτες των πόλεων είτε για επαγγελματίες ληστές τραπεζών, για βιαστές, για νεοναζιστές τραμπούκους, για σίριαλ κίλερς. Τελεία και παύλα – απαγορεύονται τα βασανιστήρια! Είναι έξω από κάθε έννοια πολιτισμού, αστικού, εναλλακτικού ή σοσιαλιστικού.

Ζούμε την πιο δύσκολη περίοδο της τελευταίας εξηκονταετίας. Υπάρχει θέμα επιβίωσης, έχουν τελειώσει τα καλαμπούρια. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να παριστάνουμε τον συνήγορο του διαβόλου, ούτε ν’ αφήνουμε να ορίζουν την τύχη μας λογής λογής αποκλίνουσες συμπεριφορές.

Θέλετε, φίλοι μου, να σωθούμε, σώζοντας μαζί και τη χώρα; Σύμφωνοι, αλλά τότε πρέπει εμείς πρώτοι να δείξουμε γιατί η ένοπλη βία και οι ληστείες αποτελούν αντικοινωνική συμπεριφορά και πολιτική οπισθοδρόμηση. Με τρόπο ρητό, λιτό, καταλυτικό. Αν δεν το κάνουμε εμείς -και μάλιστα πειστικά- θα το φροντίσει η αστυνομία. Κι έπειτα θα αναλάβουν εργολαβικά η κυβέρνηση, το δικαστικό σύστημα, τα ΜΜΕ.

Κι εμείς θα μείνουμε πάλι στη γωνία να διαμαρτυρόμαστε και να οργανώνουμε πολιτικές λιτανείες. Συμπαθούντες και συμπαθείς – πλην όμως ανεπαρκείς.

 

Advertisements

9 responses to “Ούτε Ρομπέν ούτε Μπόνι και Κλάιντ

  1. Παράθεμα: Ούτε Ρομπέν ούτε Μπόνι και Κλάιντ « Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση ( ΕΛ.Λ.Α.Σ)

  2. Αραγε που θα ειμασταν σημερα και ποιοι θα ειμασταν αν ο Κολοκοτρωνης και ο Καραϊσκακης καταδίκαζαν την βια απο οπου και αν προερχεται κτλ κτλ;

    Υπαρχει καλη βια…ειναι η τυρρανοκτονια,ειναι η φονευση αιμοσταγων και δωσιλογων ηγετων,ειναι η δολοφονια ηγετων που στρεφονται κατα του ιδιου του λαου τους-οχι παντα με οπλα,ενιοτε και με ισχυροτερα μεσα που φαινομενικα ειναι πιο ηπια οπως πχ με την φτωχοποιηση.

    Η βια της ληστειας των τραπεζων και του τοξου στο Συνταγμα ειναι τυφλη και αναποτελεσματικη

  3. Ο διαπρεπής ψυχολόγος Abraham Maslow διατύπωσε μια θεωρία γνωστή ως «Σφυρί τού Maslow», που συνοψίζεται στο εξής: «Όταν το μόνο όπλο που διαθέτει κάποιος είναι ένα σφυρί, τότε βλέπει όλα τα προβλήματα σαν καρφιά».
    Γιατί να βγάλουμε «τις ψυχαναλυτικές παραμέτρους έξω από την δημόσια συζήτηση»?
    Αν το πρόβλημα είναι κοινωνικό και ψυχολογικό τότε τί χρηστική αξία έχουν τα μανιφέστα και οι καταδίκες?

  4. Εύλογο το ερώτημα. Προτείνω να βγάλουμε τις κοινωνιολογικές και ψυχαναλυτικές παραμέτρους από τη δημόσια συζήτηση γιατί δεν είμαστε κοινωνιολόγοι και ψυχαναλυτές. Επίσης γιατί τα μέσα από τα οποία εκφέρεται η δημόσια συζήτηση διογκώνουν τις λεπτομέρειες και μεταλάσσουν τις επιστημονικές παραμέτρους, επιτείνοντας απλώς τη σύγχυση. Και, τέλος, γιατί οι προτεραιότητες αυτή τη στιγμή είναι άλλες και πολύ πιο σοβαρές.

  5. Φίλτατε Χριστόφορε (που σε διάβαζα στα νιάτα μου με τρυφερότητα). Μερικές καλόπιστες παρατηρήσεις:
    1) Κανείς δεν σου ζητάει να μπείς σε κανένα «τρυπάκι».
    2) Ο Αναρχικός Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι (ίσως από τις πιο εμβληματικές μορφές του Ισπανικού Εμφυλίου) δεν έχει καμμία σχέση με τους Μπόνυ και Κλάιντ (έχει?)
    3) Θύμησέ μου σε παρακαλώ τα ονόματα των (μαζικών-χα) κοινωνικών αγώνων που λαμβάνουν χώρα (τα τελευταία 3 χρόνια) γιατί εγώ έχω μια άλλη κοινωνική πραγματικότητα στο μυαλό μου.
    4) «Κάθε άλλη στρατηγική που επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα μέσα από δυναμικές μειοψηφικές ενέργειες ή να λειτουργήσει δήθεν καταλυτικά για να συνεγείρει τις μάζες (τις ποιές??), δεν είναι απλώς ξένη προς αυτό τον αγώνα – είναι απολύτως εχθρική. Είναι εχθρική γιατί ενδυναμώνει τους δυναμικούς βραχίονες της εξουσίας. Γιατί παροξύνει τη στρατηγική της έντασης, που ευνοεί τον αυταρχισμό»
    Βρε συ, φίλτατε Χριστόφορε, σαν να διαβάζω τις ανακοινώσεις των σταλινικών του ΚΚΕ στην Πανσπουδαστική Νο8 πριν την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
    Ξέρεις, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στον άν κάποιος εξεγείρεται, το πρόβλημα βρίσκεται αν αυτή η εξέγερση λάβει ‘προσωπικό’ χαρκτήρα με το κράτος και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του-γιατί τότε θα ηττηθεί. Βέβαια πολλές φορές στην ιστορία «υπάρχουν ήττες που είναι νίκες και νίκες ακόμη πιο επαίσχυντες κι από τις ήττες»
    4) …γιατί δίνει άλλοθι και τροφή στη βία των δυνάμεων καταστολής και των ακροδεξιών μορφωμάτων»
    Είναι τουλάχιστον αφελές να θεωρείς -στην παρούσα συγκυρία βεβαίως βεβαίως- οτι τα ακροδεξιά μορφώματα -ειρήσθω εν παρόδω η Χρυσή Αυγή ΔΕΝ είναι ακροδεξιό μόρφωμα αλλά πολεμική οργάνωση- τρέφονται από τις ενέργειες κάποιων εξεγερμένων. Για να σπάσει “το αυγό του φιδιού”, το οποίο ασφαλώς και δεν γέννησε η κρίση, έπρεπε να συμβούν δύο βασικά πράγματα. Η απονομιμοποίηση του καθεστώτος και ταυτόχρονα η αποενοχοποίηση της ακραίας του (ναζιστικής) εκδοχής.
    5)» Η αντεξουσιαστική (μάλλον θέλεις να πείς αντιεξουσιαστική-αλλά βιάζεσαι να κατακεραυνώσεις και σου έφυγε ένα «ι») βία κι αυτή ένστολη είναι, κι ας φοράει πολιτικά»
    Τι ακριβώς θέλει να πεί ο ποιητής εδώ?? οτι ασκεί βία (ένστολη?!!) και ο άλλος πόλος?
    6) «Διαπιστώνω ότι η βάναυση συμπεριφορά της αστυνομίας μετά τη σύλληψη γίνεται αφορμή για συμπάθεια και -από ορισμένες πλευρές- για εκ των υστέρων συνηγορία στην παραβατικότητα»
    Χμμμ παραβατικότητα, ενδιαφέρουσα κοινωνιολογική προσέγγιση (φαντάζομαι αναφέρεσαι στην ύπαρξη και λειτουργία του χρηματοπιστωτικού σύστηματος και νοηματοδοτείς το αστικό πολιτικό σύστημα της χώρας μας με τους αντίστοιχους κατασταλτικούς μηχανισμούς του-έτσι δεν είναι?)
    7)…ούτε ν’ αφήνουμε να ορίζουν την τύχη μας λογής λογής αποκλίνουσες συμπεριφορές»
    Άλλη μία ενδιαφέρουσα ηθικολογική και κοινωνιολογική προσέγγιση-αποκλίνουσα σε σχέση με τι?
    8) …πρέπει εμείς πρώτοι να δείξουμε γιατί η ένοπλη βία και οι ληστείες αποτελούν αντικοινωνική συμπεριφορά και πολιτική οπισθοδρόμηση.
    Για το πολιτή οπισθοδρόμηση μπορούμε να συζητάμε πολλές ώρες και ίσως συμφωνήσω-υπό προυποθέσεις. Αλλά βρε Χριστόφορε «αντικοινωνική συμπεριφορά??» Και γώ ο δόλιος που πίστεψα τον Μπρεχτ, όταν βάζει τον Μακχήθ στην όπερα της πεντάρας να λέει «Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση μιας τράπεζας», πρέπει να αναμορφωθώ -έτσι δεν είναι, ίσως εμφανίζω και εγώ αντικοινωνική συμπεριφορά (λες? τώρα στα γεράματα?)
    Αυτά τα ολίγα φίλτατε Χριστόφορε
    Έρρωσθε…

  6. Φίλε Νίκο,
    Κι εγώ με τρυφερότητα διάβασα την παρέμβασή σου, για την οποία σε ευχαριστώ. Θα μπορούσαμε να συζητάμε μέρες και ώρες σ’ αυτό το κλίμα και να είναι όλα καλά. Αν μου πρότεινες όμως να πάρουμε μερικά καλάσνικοφ και να πάμε να ληστέψουμε μια τράπεζα θα αρνιόμουν και θα προσπαθούσα να σε μεταπείσω. Υποπτεύομαι, αν και δεν σε ξέρω, ότι αν σου ‘κανα εγώ την πρόταση θα αρνιόσουν επίσης. Δεν νομίζω ότι διαφέρουμε τόσο πολύ όσο θέλεις να το παρουσιάσεις στο μήνυμά σου.
    Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε όσα γράφεις, αν και σε αρκετά σημεία πιστεύω ότι η απάντηση εμπεριέχεται στο αρχικό άρθρο.
    Ωραία τα έλεγε ο Μπρεχτ, προσυπογράφω την ατάκα, αν και αυτή την περίοδο έχω χορτάσει από συμψηφισμούς. Αλλά κάνεις εδώ ένα λογικό άλμα. (Εσύ, όχι ο Μπρεχτ). Άλλο να λες ότι οι τράπεζες είναι ληστρικές και άλλο να αναλαμβάνεις αυτοβούλως να θεραπεύσεις το πρόβλημα με σφαίρες. Όχι μόνο γιατί η αυτοδικία δεν αποτελεί λύση, αλλά και για τους λόγους που αναφέρω στο κείμενό μου. Γιατί είναι αναποτελεσματικό, και εντέλει θα στραφεί εις βάρος του μαζικού κινήματος.
    Η ουσία της συζήτησης βρίσκεται κατά τη γνώμη μου σε ένα απόσπασμα της παρέμβασής σου:
    «Για το πολιτική οπισθοδρόμηση μπορούμε να συζητάμε πολλές ώρες και ίσως συμφωνήσω – υπό προυποθέσεις.»
    Αυτή τη συζήτηση λοιπόν να κάνουμε, όσες ώρες κι αν μας πάρει, μέχρι να συμφωνήσουμε ότι η τακτική αυτή αποτελεί οπισθοδρόμηση – έστω και υπό προϋποθέσεις. Αν αποδεχτούμε, λοιπόν, από κοινού, ότι ο ένοπλος αγώνας και οι ληστείες των τραπεζών αποτελούν πολιτική οπισθοδρόμηση, προς τι όλη η υπόλοιπη συζήτηση; Έγραψα ότι ειδικά στη συγκυρία που διανύουμε δεν υπάρχει η πολυτέλεια για πολλές συζητήσεις και ενδοσκοπήσεις, και το επαναλαμβάνω. Είναι θέμα προτεραιοτήτων.
    Με ρωτάς πιο είναι το μαζικό κίνημα της τελευταίας τριετίας. Δεν θα υποκύψω στον πειρασμό να το υπερασπιστώ και να το εξωραΐσω, θα πω απλώς ότι αυτό έχουμε, δεν έχουμε άλλο. Να παλέψουμε για να το ενδυναμώσουμε, να το διευρύνουμε, να το αναβαθμίσουμε – όχι να το εγκαταλείψουμε για χάρη μιας άλλης, άγονης, στρατηγικής.
    Με ρωτάς τι σχέση έχει ο Ντουρούτι με τους Μπόνι και Κλάιντ. Μία και μόνο, την προφανή: τις ληστείες τραπεζών. Δεν νομίζω πάντως, από τα λίγα που ξέρουμε, να έχει μεγάλη σχέση και με τους πρόσφατα συλληφθέντες.
    Δεν θα μπω εδώ στο θέμα της Χρυσής Αυγής. Είναι άλλο θέμα, και μάλιστα πολύ μεγάλο. Πιστεύω πάντως ότι η έκρηξη ατομικής και αυθαίρετης βίας τούς πάει γάντι.
    Τι θέλει να πει ο ποιητής γράφοντας για «αποκλίνουσες συμπεριφορές»; Δεν σκοπεύω να το ψιλολογήσω. Ξέρω πάρα πολλούς που χρωστάνε στις τράπεζες, που έχουν υποστεί πολλά απ’ αυτές, που τις μισεί όχι μόνο στη σφαίρα της θεωρίας αλλά προσωπικά και βιωματικά. Η πλειοψηφία των Ελλήνων έχει κάποιο πρόβλημα με τις τράπεζες, κατά πάσαν πιθανότητα πολύ μεγαλύτερο από ό,τι πρόλαβαν να έχουν οι συλληφθέντες. Δεν επιλέγουν ωστόσο το δρόμο της ληστείας. Αν αυτό δεν είναι απόκλιση, μάλλον έχουμε χάσει την έννοια των λέξεων.
    Τα ίδια θα πω για την παραβατικότητα. Κατανοώ σε ένα ορισμένο επίπεδο τη σημασία των διαφορετικών κινήτρων, αλλά πολιτικά μιλώντας, το μαζικό κίνημα και η Αριστερά δεν έχουν τη δυνατότητα να κινούνται με βάση τη διάκριση της παραβατικότητας σε καλή ή κακή. Αν το κάνουν, θα πρέπει να απολογούνται συνεχώς για τις αυθαίρετες και υποκειμενικές επιλογές του ενός και του άλλου, εγκαταλείποντας τις κρίσιμες προτεραιότητες της περιόδου.
    Να, όπως εγώ πρέπει τώρα να απολογηθώ που ξέχασα ένα γιώτα γράφοντας τη λέξη αντιεξουσιαστές…

    Φιλικά,

    Χριστόφορος

  7. Κύριε Κάσδαγλη,

    Η τρυφερότητα και η ευγένεια περίσσεψε και περισσεύει συνήθως σε εμάς τους δειλούς και την χρησιμοποίησα όση έμεινε στην ανάγνωση του ανωτέρω όχι μόνο ως υπεράσπιση προς τον αναγνώστη Νίκο Τ. αλλά και αυθορμήτως και ειλικρινώς.

    /. Η απόλυτη και σεβαστή άρνησή σας για συμμετοχή σε ληστεία τραπεζικού καταστήματος – όχι για ίδιον όφελος, όχι για πλουτισμό, πως δεν το διαχωρίσατε; – δεν δείχνει να αποτελεί ικανή βάση στήριξης των χλιαρών ανατρεπτικών μεθόδων μιας Αριστεράς που φοβάται και κρύβεται και οργανώνεται και αντιστέκεται με τον τρόπο που της επιτρέπεται. Κατι τέτοιο αγαπητέ κύριε αποτελεί όχι μονάχα ηττοπαθή ελιγμό αλλά καλλιέργεια μιας εσωστρεφούς στρατηγικής διελκυστίνδας εντός της «Αριστεράς των Θεωρητικών».

    //. Ο Μπρέχτ βέβαια χαριτωμένα και ωραία καθώς τα έγραφε (α.. μιας και ατάκα αποκαλέσατε το γνωμικό, αποκαλώ εσάς γραφιά, πόσο χαμηλώνει το επιπεδό των συμμετεχόντων ξαφνικά, δεν είναι έτσι;), ο Μπρέχτ λοιπόν και ο αναγνώστης σας συνεπώς που τον επικαλέστηκε δεν αναζήτησε συμψηφισμό, έδωσε καθαρή έλλογη απάντηση και σκαλίζει για δικαιοσύνη (μήπως να απευθυνθούμε σε μυθιστορήματα και κινηματογραφκά/θεατρικά σενάρια για το περιεχόμενο μιας λέξης όπως η δικαιοσύνη;)
    Τελικά… μισό λεπτό… μα ναι και η απονομή δικαιοσύνης προκύπτει θεσμικά, θα διαφωνήσετε; Εσείς ένας τίμιος και ειλικρινής χειριστής πληκτρολογίου και λεξιλογίου, ένας υπερασπιστής της διατήρησης του «μαζικού» κινήματος της τελευταίας τριετίας, άραγε θα διαφωνήσετε με την θεσμική αναζήτηση της δικαιοσύνης;

    ///. Αντιγράφω: «Έγραψα ότι ειδικά στη συγκυρία που διανύουμε δεν υπάρχει η πολυτέλεια για πολλές συζητήσεις και ενδοσκοπήσεις, και το επαναλαμβάνω. Είναι θέμα προτεραιοτήτων.» Στις ενδοσκοπικές συζητήσεις αλήθεια ποιος δίνει προτεραιότητα; Αναρωτιέμαι. Εσείς; Αναρωτιέστε;

    /V. Κύριε, εσείς μικρό κομμάτι υγιές της τοπικής κατακερματισμένης και ευγενικής και χαριτωμένης πνευματικής «ηγεσίας» της Αριστεράς, της Μητέρας όλων μας, τα δικαιώματα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι το πρόταγμα, ΓΙΑΤΙ σιωπάτε; Ασφαλώς οι «αποκλίνουσες συμπεριφορές» δεν φαντάζουν αρκετές και πειστικές. Εν αντιθέσει τα βασανιστήρια κατεβαίνουν περιέργως ταχύτατα γλιστρώντας ανεπαισθητα στον οισοφάγο του «κοινωνικού κορμού» σας. Διότι ακόμη και για τα βασανιστήρια (που δεν αποτελούν αποκλινουσες συμπεριφορές αποτελούν τον κανόνα και την βάση μεθόδου της αστικής εξουσίας) που μειδιάζοντας ο νομοθέτης δαγκώνοντας την τυρόπιτα και ξύνοντας την γεμάτη του κοιλιά έθεσε στον ίδιο τον ποινικό κώδικα (Άρθρο 137Α):
    1.Υπάλληλος ή στρατιωτικός, στα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η δίωξη ή η ανάκριση ή η εξέταση αξιόποινων πράξεων ή πειθαρχικών παραπτωμάτων ή η εκτέλεση ποινών ή η φύλαξη ή η επιμέλεια κρατουμένων, τιμωρείται με κάθειρξη, εάν υποβάλλει σε βασανιστήρια κατά την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων πρόσωπο που βρίσκεται στην εξουσία του με σκοπό:
    α) να αποσπάσει από αυτό ή από τρίτο πρόσωπο ομολογία, κατάθεση, πληροφορία ή δήλωση ιδίως αποκήρυξης ή αποδοχής πολιτικής ή άλλης ιδεολογίας*
    β) να το** τιμωρήσει,
    γ) να εκφοβίσει αυτό ή τρίτα πρόσωπα.
    Με την ίδια ποινή τιμωρείται υπάλληλος ή στρατιωτικός, που με εντολή των προϊσταμένων του ή αυτοβούλως σφετερίζεται τέτοια καθήκοντα και τελεί τις πράξεις του προηγούμενου εδαφίου.
    2. Βασανιστήρια συνιστούν, σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο,
    κάθε μεθοδευμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης για την υγεία ή ψυχικού πόνου ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, καθώς και κάθε παράνομη χρησιμοποίηση χημικών, ναρκωτικών ή άλλων φυσικών ή τεχνικών μέσων με σκοπό να κάμψουν τη βούληση του θύματος.
    3. Σωματική κάκωση, βλάβη της υγείας, άσκηση παράνομης σωματικής ή ψυχολογικής βίας και κάθε άλλη σοβαρή προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που τελείται από τα πρόσωπα, υπό τις περιστάσεις και για τους σκοπούς που προβλέπει η παρ.1, εφόσον δεν υπάγεται στην έννοια της παρ. 2, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 3 ετών, αν δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη.
    Ως προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας θεωρούνται ιδίως:
    α) η χρησιμοποίηση ανιχνευτή αλήθειας,* β) η παρατεταμένη απομόνωση,* γ) η σοβαρή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας.
    * για τις σοβαρότατες ποινές κάθειρξης αναζητήστε το άρθρο137Β και αναζητήστε παραδείγματα τους, η Ιστορία και η Αλήθεια σας προκαλούν.
    ** όχι λοιπόν κύριε, τελικά τα βασανιστήρια δεν απαγορεύονται όπως σχολιάσατε, ξεχάστε – για λίγο, μετράμε ως το δέκα μαζί, το υπόσχομαι – το δάχτυλό σας ως κρυψώνα και δοκιμάστε τον καθρέφτη όχι για την διαπιστωση της χρονικής παρέλευσης αλλά του θανάτου της Συνείδησης.

    V. Αντιγράφω: «Αν δεν το κάνουμε εμείς -και μάλιστα πειστικά- θα το φροντίσει η αστυνομία. Κι έπειτα θα αναλάβουν εργολαβικά η κυβέρνηση, το δικαστικό σύστημα, τα ΜΜΕ.» Χωρίς σχόλιο.

    V/. «…ας σωθούμε, σώζοντας μαζί και την χώρα… » είπατε.
    Ας θυσιαστούμε, σώζοντας μαζί και την ζωή…γράφω και κλείνω.

    V//. Ευχομαι να μην χρειαστεί να απολογηθώ για ορθογραφεικές, συντακτικές, εκφραστικές επιλογές των βιαστκών επλογών εγκαταλείποντας τις «κρίσιμες προτεραιότητες της περιόδου.»

    φιλικά και σεμνότυφα,
    Νίκος

    #
    (Γραφιάς – Κ.Καρυωτάκης)
    Οι ώρες μ’ εχλώμιαναν, γυρτός που βρέθηκε ξανά
    στο αχάριστο τραπέζι.
    (Απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο στον τοίχο αντικρινά
    ο ήλιος γλιστράει και παίζει.)
    Διπλώνοντας το στήθος μου, γυρεύω αναπνοή
    στη σκόνη των χαρτιών μου.
    (Σφύζει γλυκά και ακούγεται χιλιόφωνα η ζωή
    στα ελεύθερα του δρόμου.)
    Απόκαμα, θολώσανε τα μάτια μου και ο νους,
    όμως ακόμη γράφω.
    (Στο βάζο ξέρω δίπλα μου δυο κρίνους φωτεινούς.
    Σα να ‘χουν βγει σε τάφο.)

  8. Αγαπητέ κύριε Τσιάμη,

    Στα κίνητρα των δραστών της ληστείας δεν αναφέρθηκα γιατί δεν τα γνωρίζω. Αυτό είναι ένα από τα πολλά προβλήματα μιας δραστηριότητας που οργανώνεται και διεξάγεται έξω από τον έλεγχο της κοινωνίας.
    Προφανώς και δεν υπερασπίζομαι τη «διατήρηση» του μαζικού κινήματος της τριετίας. Δεν έχω καμία πρόθεση να το εξωραΐσω, αντιθέτως πιστεύω στην ανάγκη να δυναμώσει, να διευρυνθεί, να γίνει πολύ πιο ανοιχτό, μαζικό και αποτελεσματικό.
    Κατά τα λοιπά, στο θέμα των βασανιστηρίων και της δικαιοσύνης παραβιάζετε ανοιχτές θύρες. Η καταδίκη τους είναι αυτονόητη, δεδομένη και διατυπωμένη, απορώ γιατί επιμένετε σ’ αυτό το σημείο. Ούτε σιωπώ, ούτε καταπίνω ούτε συμψηφίζω.

    Φιλικά,

    Χριστόφορος Κάσδαλγης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s