Ψόφησε το γομάρι και μας έμεινε το… σαμάρι

5Αντώνη, σε έχω χάσει! Πού είναι εκείνη η εποχή που έτρεχες στα Ζάππεια και μας έδινες ελπίδα και προοπτική για ν’ αντέξουμε τα υφεσιακά μέτρα της τρόικας και να πειστούμε για τη σωτηρία της πατρίδας. Πού είναι εκείνη η εποχή, Αντώνη, που πήγαινες πάνω κάτω και ζητούσες εκλογές και αυτοδυναμία ώστε εφαρμόσεις απερίσπαστος το αναπτυξιακό σου πρόγραμμα, να μειώσεις τη φορολογία των φυσικών προσώπων και των επιχειρήσεων, τους άμεσους και τους έμμεσους φόρους, με δέσμες μέτρων και με συνταγές σίγουρες.

Τώρα σε περιμένω κάπου να σε συναντήσω, αλλά εσύ πουθενά. Συνέχεια

Του Θεού το μάτι, του Γιάννη Μακριδάκη

 

9789600515619«Ο ήλιος λαμπρός με φώτιζε καθώς τσάπιζα τα φασόλια μου προχωρώντας εμπρός και πίσω πάνω στην κίτρινη, αμμουδερή και γεμάτη χαλίκια γη, ανάμεσα στις δεκαπέντε μακριές καταπράσινες σειρές. Η μια τους άκρη έφτανε σ’ ένα δάσος από βελανιδιές. Εκεί μπορούσα να καθίσω και να ξεκουραστώ στην πυκνή σκιά. Κι η άλλη σ’ ένα χωράφι γεμάτο βατομουριές, κι ώσπου να τσαπίσω μια σειρά από τη μία άκρη ως την άλλη, τα βατόμουρα γινόντουσαν πιο σκούρα. Καθημερινή μου δουλειά ήταν να βοτανίζω, να σκαλίζω το χώμα γύρω από την κάθε φασολιά, να φροντίζω η γη που τριγύριζε κάθε φυτό, φυτεμένο από τα ίδια μου τα χέρια, να στείλει πλούσιους χυμούς σε φύλλα και καρπούς, και όχι να εκφράσει τα καλοκαιριάτικα αισθήματά της με σκουλήκια και ζιζάνια.»

Το κείμενο που μόλις διαβάσαμε ΔΕΝ προέρχεται από το βιβλίο «Του Θεού το μάτι», που παρουσιάζω σήμερα. Δεν έχει γραφτεί καν από τον Γιάννη Μακριδάκη. Συνέχεια

Οι τελευταίοι ΤΡΟΧΟΙ

4T511COVER-LOW_159_213Οι 4ΤΡΟΧΟΙ μάλλον δεν υπάρχουν πια. Χτες μόλις, το διοικητικό συμβούλιο των Τεχνικών Εκδόσεων διαπίστωσε πως δεν υπάρχουν οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις για να προχωρήσει η συμφωνία που είχε γίνει για τη συνέχιση της έκδοσης σε νέο πλαίσιο – έκτακτων συνθηκών. RESTART ήταν ο γενικός τίτλος του τελευταίου τεύχους – η πιο βραχύβια επανεκκίνηση που έγινε ποτέ…

Μερικές θέσεις εργασίας (αν και δεν είχαν μείνει και πολλές) ακόμα χαμένες, ένας τίτλος λιγότερος στα περίπτερα, λίγη φτώχεια (οικονομική, εκδοτική, πνευματική)  παραπάνω. Αλλά βέβαια, η διακοπή της έκδοσης των 4ΤΡΟΧΩΝ είναι κάτι πολύ περισσότερο απ’ όλα αυτά, ίσως γιατί οι 4ΤΡΟΧΟΙ ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό περιοδικό. Για μένα προσωπικά, ακόμα πιο πολύ! Συνέχεια

Γαμώ την ανεργία σας

images (4)Το πρώτο ποστ στο «Ημερολόγιο ενός ανέργου» (imerologioanergou.gr). Στάλθηκε ελάχιστες ώρες αφού η καμπάνια είχε πρωτοβγεί στον αέρα:

«03-04-2013, Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» Λάρισας, Μικρές Αγγελίες: ΓΡΑΦΕΙΟ ζητά υπάλληλο κοπέλα έως 25 ετών, γνώσεις Η/Υ, 4ωρη πρωινή 10:00 – 14:00 μηνιαίος μισθός 150 ευρώ, τηλ……. Τρία χρόνια ανεργίας κάνουν αυτόματα το χέρι σου να πάρει τον αριθμό του τηλεφώνου της αγγελίας. Συνέχεια

Τώρα οι άνεργοι γράφουν… ιστορίες!

φωτογραφία (1)Μιλάμε για τους αριθμούς αλλά όχι για τα δράματα των οικογενειών.

Από δω και μπρος, οι άνεργοι αποκτούν φωνή μέσα από το «Ημερολόγιο ενός ανέργου» (http://www.imerologioanergou.gr) να καταγράψουν το βίωμά τους, τα προβλήματα, τα αιτήματα, τον θυμό τους. Συνέχεια

Το ημερολόγιο ενός ανέργου

Μ’ αυτό το βιντεάκι ξεκινάει μια μεγάλη συλλογική, εθελοντική προσπάθεια που έχει στόχο να αναδείξει το πρόβλημα των ανέργων σε εθνική προτεραιότητα.
Από την Παρασκευή 5 Απριλίου, στις άνεργες και στους άνεργους θα δοθεί ένα βήμα για ν’ ακουστεί η φωνή τους, για να καταγράψουν οι ίδιοι από πρώτο χέρι τα βιώματά τους, να πουν τα προβλήματά τους, να καταγγείλουν, να διεκδικήσουν λύσεις.
Είναι ένα μεγάλο κοινωνικό και ιντερνετικό πείραμα για τη δημιουργία ενός άτυπου αλλά ισχυρού δικτύου υποστήριξης των ανέργων. Περισσότερες λεπτομέρειες θα γίνουν γνωστές τις επόμενες μέρες. Μέχρι τότε, ας βοηθήσει ο καθένας μας να φτάσει το βίντεο αυτό όσο γίνεται πιο μακριά.
Η άνεργη και ο άνεργος μοιάζουν αόρατοι, ίσως κι οι ίδιοι να πιστεύουν ότι είναι καλύτερα έτσι και για τους ίδιους. Πέπλο σιωπής σκεπάζει την ύπαρξη και τα προβλήματά τους. Ήρθε η ώρα να σπάσουμε τη συνωμοσία της σιωπής και να καταγράψουμε το πρόβλημα σε όλες του τις διαστάσεις.
Οι ίδιοι οι άνεργοι έχουν τώρα την ευκαιρία να κάνουν το πρώτο βήμα, να αναλάβουν να γίνουν αφηγητές της περιπέτειάς τους που μας αφορά όλους.