Ψόφησε το γομάρι και μας έμεινε το… σαμάρι

5Αντώνη, σε έχω χάσει! Πού είναι εκείνη η εποχή που έτρεχες στα Ζάππεια και μας έδινες ελπίδα και προοπτική για ν’ αντέξουμε τα υφεσιακά μέτρα της τρόικας και να πειστούμε για τη σωτηρία της πατρίδας. Πού είναι εκείνη η εποχή, Αντώνη, που πήγαινες πάνω κάτω και ζητούσες εκλογές και αυτοδυναμία ώστε εφαρμόσεις απερίσπαστος το αναπτυξιακό σου πρόγραμμα, να μειώσεις τη φορολογία των φυσικών προσώπων και των επιχειρήσεων, τους άμεσους και τους έμμεσους φόρους, με δέσμες μέτρων και με συνταγές σίγουρες.

Τώρα σε περιμένω κάπου να σε συναντήσω, αλλά εσύ πουθενά. Συνέχεια

Advertisements

Να λοιπόν, να λοιπόν γιατί σ’ αγάπησα

antbenifotis-612x300Όλοι με ρωτάνε να τους πω, άραγε γιατί να σ’ αγαπώ. Κι όλοι απορούν γιατί να είσ’ εσύ, σώμα μου μυαλό μου και ψυχή.

Να λοιπόν γιατί  σ’ αγάπησα, σ’ όλο τον κόσμο θα το πω: Σ’ αγάπησα γιατί «άνοιξες το δρόμο της ανάπτυξης». «Γιατί αναθεώρησες όρους της δανειακής σύμβασης (μνημονίου)». Γιατί επανέφερες «τη συλλογική αυτονομία και την ισχύ των συλλογικών συμβάσεων στο επίπεδο που προσδιορίζουν το ευρωπαϊκό κοινωνικό δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο». Συνέχεια

Ας μιλήσουμε για τη ΔΗΜΑΡ – 3

Η αποτίμηση του «φαινομένου» ΔΗΜΑΡ θα έμπαινε σε εντελώς άλλη βάση αν δεν υπήρχε ένα ακλόνητο δεδομένο: Από το καλοκαίρι του 2010, οπότε δημιουργήθηκε από το πλευρό του ΣΥΡΙΖΑ, όπως η Εύα, ελάχιστες φορές διαφοροποιήθηκε στη Βουλή. Μνημόνιο 1 και 2, εφαρμοστικά μέτρα, μεσοπρόθεσμο, δανειακή σύμβαση, ασφαλιστικό, προϋπολογισμός 2011… Η μόνη φορά που θυμάμαι να ψήφισε διαφορετικά από τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν σε μια ψηφοφορία για τα γενόσημα – όπου πιθανόν να είχε και δίκιο. Συνέχεια