«Εκ Πειραιώς» του Διονύση Χαριτόπουλου

b183740«Το παιδί θεωρούσε πάντα τα κορίτσια ό,τι ωραιότερο υπάρχει. Είναι όμορφες, απαλές, τρυφερές και απορούσε γιατί αυτά τα πλάσματα κάθονται να τις πηδάνε οι άντρες, δεν μπορούσε να καταλάβει τι βρίσκουν σε έναν ατσούμπαλο τριχωτό που προσπαθεί απεγνωσμένα να μπει ολόκληρος μέσα τους και ποτέ δεν τα καταφέρνει. […] Μάλλον χάρη μας κάνουν τα κορίτσια, εκεί κατέληξε…» Συνέχεια

Advertisements